Συνοπτικός απολογισμός της εκδρομής της περιβαλλοντικής ομάδας του 4ου Γυμνασίου Ζωγράφου «οι Χλωρο-Φίλοι»

1η ΗΜΕΡΑ : ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

1Σύμφωνα με το πρόγραμμα, πρώτη στάση η αρχαία Μεσσήνη. Η είσοδός μας από την Αρκαδική Πύλη προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα. Δέος για την ιστορία που «ζωντάνευε» μπροστά μας, αλλά και αμηχανία, αν όχι ντροπή, για την «ασέβεια» να διασχίζουμε το μνημείο με το πούλμαν.

Η ξεναγός μάς περίμενε στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου, όπου μας δόθηκε η ευκαιρία να θαυμάσουμε από κοντά το σημαντικό ανασκαφικό και αναστηλωτικό έργο που επιτελείται τα τελευταία χρόνια. Μάθαμε ότι η πόλη οικοδομήθηκε το 369 π.Χ. από τον Θηβαίο Επαμεινώνδα και τους Αργείους συμμάχους του. Το φυσικό περιβάλλον, κατ’ εξοχήν μεσογειακό, πλαισίωνε αρμονικά τα αποκαλυφθέντα μνημεία. Έντονη ήταν η αίσθηση ότι οι άνθρωποι που έζησαν στην αρχαία αυτή πόλη απολάμβαναν μια ποιότητα που λείπει από τις σημερινές τσιμεντουπόλεις μας.

2Αναχώρηση για την πόλη της Καλαμάτας. Στάση στο κέντρο της, κοντά στο Δημαρχείο. Η βόλτα στο αλσύλιο του Αλμυρού δεν ήταν εφικτή. Στο χρόνο όμως που έμενε μέχρι να εγκατασταθούμε στο ξενοδοχείο, μπορέσαμε να θαυμάσουμε μια πόλη που φαίνεται να έχει αναπτυχθεί σε αρμονία με τη φύση που την περιβάλλει. Ο Νέδοντας, το ποτάμι που την διασχίζει, δίνει μια εξαιρετική ευκαιρία για πεζοπορία, αν και η συνεχόμενη βροχόπτωση και η κούραση από το ταξίδι μας περιόρισαν σε μια σύντομη διαδρομή.

32η ΗΜΕΡΑ : ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015
Στη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, στο Διβάρι, μας περίμενε φιλότιμα εθελοντής από την Ορνιθολογική Εταιρία για να μας ξεναγήσει «στο Μονοπάτι της Φύσης». Οι εικόνες, καθώς προσεγγίζαμε την περιοχή, συγκλονιστικές. Φωτογραφίες υπάρχουν πολλές αναρτημένες στο διαδίκτυο. Η αίσθηση όμως του να βρίσκεσαι σε ένα τόσο πλούσιο σε ποικιλότητα περιβάλλον δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε κανένα ψηφιακό ή έντυπο μέσο. Από την άλλη, το παλιό αντλιοστάσιο θύμιζε την κυνικότητα με την οποία οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν συχνά τέτοια όμορφα τοπία. Ο προγραμματισμός προέβλεπε αποξήρανση και κοντόφθαλμη εκμετάλλευση.

Ευτυχώς, απρόβλεπτες συγκυρίες και μια ομάδα ανθρώπων με ευαισθησίες για το περιβάλλον έχουν διατηρήσει (ακόμη;) το φυσικό κάλλος των ποικίλων οικοτόπων που παράλληλα είναι και μοναδικό καταφύγιο ενός πλήθους πουλιών, ερπετών και ψαριών. Ξεκινώντας την περιήγηση από το τεχνητό κανάλι με τις νεροχελώνες και διακρίνοντας παραπέρα τα μικροοικοσυστήματα του χορτολίβαδου, των αμμοθινών του αρμυρόβαλτου, «ανοίξαν οι ουρανοί».

4Το σφιχτό πρόγραμμα των υπόλοιπων εκδρομέων και η έλλειψη διάθεσης για την όποια ταλαιπωρία θα απαιτούνταν τερμάτιοε πρόωρα και άδοξα την επίσκεψή μας εκεί.

Δίπλα στη Γιάλοβα ο όρμος του Ναυαρίνου. Έτσι, η συνέχεια έλεγε «Πύλος». Η ανάβασή μας στο κάστρο και η περιήγησή μας σε αυτή τη μικρή αλλά τόσο όμορφη πόλη, άλλοτε βασίλειο του Νέστορα, μας αποζημίωσε εν μέρει για όσα δεν προλάβαμε στη λιμνοθάλασσα.

53η ΗΜΕΡΑ : ΔΕΥΤΕΡΑ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015
Η προγραμματισμένη επίσκεψή μας στο ΚΠΕ Καλαμάτας μας υποχρέωνε να ξυπνήσουμε (αν και όχι τόσο εύκολα) πολύ νωρίτερα από τους υπόλοιπους. Η διαδρομή μας μέχρι εκεί, στο μεγαλύτερο μέρος παραλιακά, δίπλα στους ποδηλατόδρομους και ανάμεσα από πάρκα, όπως αυτό του σιδηροδρόμου, καθώς και η εγκάρδια υποδοχή από τους υπεύθυνους του κέντρου, αντάμειψε την μικρή μας «θυσία». Η δουλειά που έχει γίνει στο κέντρο, έτσι όπως αποτυπώνονταν από τα εκθέματα άλλων περιβαλλοντικών ομάδων είναι εντυπωσιακή. Ιδιαίτερα μάλιστα ξεχώριζαν οι δράσεις με τα «ανω-κυκλωμένα» υλικά.

Όταν στην συνέχεια η συζήτηση περιστράφηκε στα δέντρα του αστικού τοπίου, ο «οικοδεσπότης» μας έδωσε έμφαση στην ελιά. Στην Καλαμάτα είμαστε άλλωστε. Έτσι η παρουσίαση που ακολούθησε φώτισε με τον καλύτερο τρόπο πολλές πτυχές από το πολύτιμο αυτό δέντρο. Οι πληροφορίες μάλιστα αυτές φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια.

6Καθώς αποχωρούσαμε και λίγο πριν τον αποχαιρετισμό και τις ευχαριστίες, μια μεγάλη ξύλινη κατασκευή στην είσοδο του κέντρου μας κίνησε την περιέργεια. Έτσι μάθαμε και για το πρόγραμμα κομποστοποίησης που υλοποιείται σε όλο τον δήμο της Καλαμάτας. Μήπως θα μπορούσαμε να το εφαρμόσουμε και στον δικό μας δήμο;

Ο χρόνος όμως είναι αμείλικτος, και να που βρισκόμαστε στα πούλμαν με κατεύθυνση τη Σπάρτη. Διασχίζοντας τον Ταΰγετο κυριαρχούν οι επιβλητικές σιλουέτες της κεφαλλονίτικης Ελάτης. Το επιβλητικό ορεινό τοπίο με τις κάποιες χιονισμένες ακόμα κορυφές μας έκανε για λίγο να ξεχαστούμε και να μην καταλάβουμε για πότε βρεθήκαμε στους πρόποδες της καστροπολιτείας του Μυστρά. Η ξεναγός που μας περίμενε εκεί, ανέλαβε για μία ακόμη φορά να ζωντανέψει ιστορικά γεγονότα και να φωτίσει σημαντικές ανθρώπινες στιγμές. Όπως τη στέψη τους τελευταίου αυτοκράτορα της Βυζαντίου, στη μονή του Αγίου Δημητρίου.

Από εκεί και ως τη Σπάρτη και το μουσείο Ελιάς λίγα λεπτά αρκούσαν. Παρά την πίεση χρόνου, τα όσα ήδη είχαμε συζητήσει βοήθησαν να αποκομίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα από την πληθώρα των εκθεμάτων. Οι μακέτες μάλιστα των διαφόρων τύπων ελαιοτριβείων κέρδισαν τις εντυπώσεις αφού με το πάτημα ενός κουμπιού ζωντάνευαν τον τρόπο με τον οποίο εξασφαλίζονταν άλλοτε και τώρα το λάδι από τον ευλογημένο καρπό.

Η επιστροφή μας βρήκε πιο πλούσιους σε εντυπώσεις, εμπειρίες, γνώσεις, ικανοποίηση. Τα ασταμάτητα άλλωστε, τραγούδια μέσα στο λεωφωρείο ήταν αδιάψευστος μάρτυρας μιας εκδρομής που την χαρήκαμε με το παραπάνω…

Advertisements